En Public

Gelegen aan de rand van het Griftpark in Utrecht, heeft En Public zich gevestigd op een locatie die zonder twijfel tot de mooiste van de stad behoort. Sinds de overname door een nieuwe eigenaar, die ook bekend is van Café Flater, heeft de zaak een merkbare transformatie ondergaan. Het is nu een zelfbenoemde restobar die mikt op een ontspannen sfeer, maar de meningen van bezoekers schetsen een beeld van een restaurant met twee gezichten: een van idyllische charme en een ander van wisselvallige prestaties.

Een Locatie als Geen Ander

Het is onmogelijk om over En Public te schrijven zonder de locatie de eer te geven die het verdient. Vrijwel elke bezoeker is het erover eens: de ligging is subliem. De zitjes direct aan het water zijn een schot in de roos en bieden een prachtig uitzicht over het park. Zeker op een zonnige dag of tijdens de schemering is het terras een van de meest gewilde plekken voor een lunch of borrel. De nieuwe eigenaren hebben de inrichting een upgrade gegeven die door velen wordt gewaardeerd. De sfeer wordt omschreven als fijn en gezellig, een plek waar je gemakkelijk kunt blijven hangen. Het is een setting die hoge verwachtingen schept voor de rest van de ervaring.

De Culinaire Koers: Smaken die Verdelen

Waar de locatie unaniem lof oogst, is de menukaart en de uitvoering ervan een bron van discussie. En Public hanteert een concept dat door gasten wordt omschreven als 'shared dining', hoewel de online menukaart een meer traditionele indeling in voor-, hoofd- en nagerechten suggereert. Dit leidt tot enige verwarring over de bedoeling van de porties. De Zuid-Europees geïnspireerde kaart belooft een vakantiegevoel, maar de culinaire ervaring blijkt in de praktijk nogal te variëren.

Er zijn duidelijke favorieten die steeds weer positief worden genoemd. De Flammkuchen is een absolute voltreffer: smakelijk, goed deelbaar en een reden voor sommigen om terug te keren. Ook de gesmolten brie wordt geroemd. Andere gerechten die in de smaak vallen zijn de schol en een koud voorgerecht dat als zeer smakelijk wordt bestempeld. De Flat Iron steak krijgt gemengde reacties; de een vindt het een 'ware smaakbom', terwijl een ander oordeelt dat het vlees net niet mals genoeg was of dat de mosterdsmaak te dominant was. Deze wisselvalligheid is een terugkerend thema in de feedback van gasten.

Wanneer het Misgaat

Helaas staan tegenover deze successen ook diverse missers. Bezoekers melden dat de ceviche te pittig was, de ravioli wat flauw, en dat de 'BBQ piri piri kip' de beloofde smaken van barbecue en piri piri miste. De bitterballen waren volgens een recensent te donker gebakken en een dessert kwam te koud op tafel, wat het delen ervan bemoeilijkte. Deze inconsistentie in de keuken is het grootste struikelblok. Het lijkt erop dat de ambitie aanwezig is, maar de uitvoering nog niet altijd op het gewenste niveau is, wat een andere recensieplatform omschreef als een 'wisselvallige keuken'.

De Prijs van Gezelligheid

Een ander significant punt van kritiek is de prijs-kwaliteitverhouding. Meerdere gasten geven aan dat de porties aan de kleine kant zijn voor de gevraagde prijs. Het 'shared dining'-concept wordt door sommigen gezien als een excuus om ogenschijnlijk schappelijke prijzen te hanteren, terwijl men uiteindelijk voor een volwaardige maaltijd aanzienlijk dieper in de buidel moet tasten. Bedragen van rond de 40 euro per persoon, enkel voor het eten, worden genoemd. Dit gevoel wordt versterkt door het feit dat de menukaart als te beperkt wordt ervaren, zeker als je meerdere gerechtjes per persoon moet bestellen om voldaan te zijn. Terwijl de ene gast de kleine porties juist ideaal vindt om veel te proeven, voelen anderen zich bekocht. Parkeren in de nabijgelegen parkeergarage is met bijna 7 euro per uur ook een flinke kostenpost om rekening mee te houden.

Service met een Glimlach, maar met Haperingen

De bediening bij En Public wordt vrijwel unaniem als zeer vriendelijk en sympathiek omschreven. Zelfs wanneer het duidelijk is dat het team het druk heeft, blijft de glimlach aanwezig. Gasten waarderen de persoonlijke benadering, waarbij zelfs een van de eigenaren advies geeft over bijpassende wijnen. Dit is een enorm pluspunt dat de algehele sfeer ten goede komt.

Toch zijn er ook hier verbeterpunten. De vriendelijkheid kan de structurele problemen niet altijd verhullen. Er wordt gesproken over een tekort aan personeel ('understaffed'), wat leidt tot lange wachttijden. Een wachttijd van drie kwartier voor een Flammkuchen is een concreet voorbeeld. Drankjes die lang op zich laten wachten terwijl het eerste gerecht al op tafel staat, is een andere genoemde frustratie. De bediening wordt soms als 'zoekend' of 'onhandig' ervaren. Het enthousiasme is er, maar de efficiëntie en coördinatie lijken nog niet optimaal.

Potentie versus Prestatie

En Public is een zaak met een enorme potentie. De locatie is een troef van onschatbare waarde die gasten blijft trekken. Voor wie op zoek is naar een prachtige plek voor een drankje met een borrelhap zoals de uitstekende Flammkuchen, is dit een ideale bestemming om te genieten van het uitzicht. De vriendelijke service draagt bij aan een prettige basiservaring.

Echter, voor wie komt voor een volledig diner, is de ervaring meer een gok. De wisselvallige kwaliteit van de smakelijke gerechten en de stevige prijzen voor kleine porties maken dat een avond uit eten hier zowel kan meevallen als tegenvallen. Kleine ergernissen zoals te harde muziek binnen of oncomfortabele stoelen dragen bij aan het gevoel dat de zaak nog in ontwikkeling is. Het is een restaurant dat nog moet beslissen wat het wil zijn: een ontspannen borrelplek die teert op zijn locatie, of een serieuze culinaire speler die de keuken en service naar een hoger, consistenter niveau tilt. Tot die tijd blijft een bezoek een afweging tussen de gegarandeerde prachtige omgeving en de onzekere culinaire uitkomst.